Książka Gracze
Gdzieś w kraju, w zwykłych domach, w świecie, który znamy, wydarzy się historia nie do przeżycia…
Dwóch siedemnastolatków z dwustutysięcznego miasta, namiętnie gra w gry komputerowe; Cezary wychowywany jest przez matkę prostytutkę, Michał pochodzi z pełnej, mieszczańskiej rodziny, w której rodzice starają się przekazać dzieciom najważniejsze wartości, czym jest dobro i zło. Chłopcy przyjaźnią się z Janem, ich rówieśnikiem, którego rodzice to ludzie z zasadami, uważający na to, co robi ich syn i pilnujący tego, jak spędza czas. Jan wybiera inny styl życia niż jego koledzy i zapłacić ma za to wysoką cenę. Pewnego dnia w głowach Cezarego i Michała rodzi się szalona myśl, aby wcielić w życie pomysły z ulubionej gry „Misja”. Na trop tego, co chcą zrobić, wpada lokalna dziennikarka Sabina Krop, która chce przeszkodzić im w zrujnowaniu sobie życia. Sabina jest uzależniona od czatowania wieczorami w internecie, co stało się dla niej sposobem na odreagowywanie stresującej pracy. Czy uda się jej zapobiec tragedii, która także stała się jej udziałem? Chłopcy zamierzają dokonać brutalnego morderstwa, bo wierzą, że jeśli zabiją, świat zmieni swe oblicze, rozprawią się w ten sposób z ludzkimi śmieciami, za jakich mają tych, których chcą zamordować. Sabina podejmuje próbę przeszkodzenia chłopcom, a walka o nich prowadzi ją do zaskakującego odkrycia.
Podobnie jak bohaterka powieści – Sabina – Karina Obara przechodzi w swojej powieści od ogółu do szczegółu, wydobywając nastrój grozy z na pozór nieszkodliwych wybryków siedemnastolatków, z osiedlowej codzienności i życiowej rutyny. Autorka stworzyła wstrząsającą prozę psychologiczno-behawioralną, posługującą się techniką strumienia świadomości.
Gracze to powieść o szaleństwie popełnionym przez nastolatków, i dlatego napisałam ją takim językiem, aby to szaleństwo zobrazować. Pisałam tę książkę jednym tchem, jakbym chciała przeżyć w literaturze coś, co każdemu z nas, rodzicowi, mogłoby się przytrafić. W ten sposób czułam, że mierzę się z lękiem, przeżywam go, trawię, nasiąkam nim do tego stopnia, że się nim staję, aż w końcu wychodzę poza niego i przestaję go odczuwać. I znów mogę kochać swoje dzieci z wiarą, że moja miłość je ocali, choć jest to rzecz, której my, rodzice, możemy być najmniej pewni, wiedząc, że w wirtualnym świecie, w którym nasze dzieci spędzają coraz więcej czasu, pewne jest tylko to, że ten świat je podnieca.
Karina Obara
|
|
|
Karina Obara, Gracze, premiera 28 lipca 2010 r., mroczna seria, wydawnictwo WAB
Karina Obara – ur. w 1974 roku w Wałbrzychu, mieszka w Toruniu. Jest politologiem i dziennikarką, kieruje oddziałem „Gazety Pomorskiej” w Toruniu. Dotychczas wydała powieści Grzecherezada (Wrocław 2006) i Dwa światy Zofii (Toruń 2008) oraz prozę dokumentalną Damian i Dzienna Mama (2008).
|
|
|
Aktualne trendy
