|
|
|
|
Filmy:
Werona - miasto Julii i Romea
Choć postacie te są bez wątpienia fikcyjne, powstałe dzięki niezwykłej wyobraźni i talentowi Szekspira, o nieszczęśliwej historii miłosnej Julii i Romea z Werony słyszał niemal każdy na świecie.
Już od 70 lat nieszczęśliwie zakochani z całego świata piszą piękne listy, adresując je do kościółka, gdzie pochowana miała być Julia. Niedaleko Piazza Bra, przy via Shakespeare, w podziemiach kościoła San Francesco al Corso, domniemanym miejscu spoczynku szekspirowskiej Julii, postawiono w 1937 r. pusty antyczny sarkofag, który dotąd stał w krużgankach kościoła. Pomysłodawcą projektu był kurator werońskich muzeów, Antonio Avena, który zapragnął nadać temu miejscu wygląd bardziej odpowiadający oczekiwaniom romantycznych turystów.
Każdego roku na tysiące listów docierających do szekspirowskiej heroiny z najodleglejszych miejsc na świecie odpowiadają wolontariusze – pracownicy sekretariatu Klubu Julii – służąc wsparciem każdemu, kto ma ochotę lub potrzebę zwierzenia się z miłosnych dylematów. W 1993 r. powstał pomysł ufundowania nagrody "Cara Giulietta", toteż spośród wszystkich nadesłanych listów wybiera się te najpiękniejsze, a nagroda jest przyznawana ich autorom w dzień Świętego Walentego w domu Giulietty.
Słynny dom jeszcze słynniejszej Julii znajduje się na via Cappello. Ulica odchodzi od Piazza d'Erbe (Placu Zielnego), u którego wylotu kończy się równie znana via Mazzini, wiodąca wśród najelegantszych i najdroższych sklepów miasta. Piazza d'Erbe, gęsto pokryty parasolami rozpiętymi nad stoiskami z warzywami i owocami, jest najbardziej ruchliwym miejscem w Weronie. Co roku 17 września przedstawiciele Klubu Julii organizują tu fiestę i hucznie obchodzą urodziny Giulietty. Wędrując na północ od placu ulicą Cappello, dojdziemy do bramy XIII-wiecznego pałacu oznaczonego numerem 23. Kiedyś należał do rodu patrycjuszy o nazwisku Cappelli (stąd również nazwa ulicy), a ich herb widnieje na wewnętrznym łuku bramy prowadzącej na podwórze. Utożsamienie prawdziwego nazwiska Cappello z fikcyjnym Capuletti dało podstawy przekonaniu, że tutaj właśnie musiała mieszkać Julia (swoją drogą via Capuletti także istnieje, tyle że w nowszej części miasta). Obecny wygląd pałacu także zawdzięczamy Antonio Avenie. Radykalna restauracja nadała mu średniowieczny charakter.
Na podwórzu pod odnowionym, słynnym balkonem stanął brązowy posąg Julii dłuta Nereo Costantiniego. Wszyscy turyści, bez wyjątku, robią sobie z Julią zdjęcie. Dotknięcie jej piersi podobno przynosi szczęście, toteż głaskana od lat nadobna część ciała heroiny jest tak wypolerowana przez tysiące spragnionych miłości rąk, że świeci się z daleka. Pod balkonem umieszczono tabliczkę z fragmentem słynnej sceny balkonowej. Za drobną opłatą na balkon można wejść, a Japończycy odgrywają nawet czasem scenę dialogu pary kochanków z dramatu Szekspira.
W mieście nie mogło zabraknąć rzecz jasna domu Romea, choć jego usytuowanie jest jeszcze mniej uzasadnione niż domu Julii. Dom Romea znajduje się na via Arche Scaligere w autentycznym średniowiecznym pałacu należącym do XIII-wiecznego rodu książąt Cagnolo Nogarola. Na jego fasadzie widnieje cytat z tragedii Szekspira, rozpoczynający się od słów: "Ach! Gdzież jest mój Romeo?". Via Arche Scaligere leży niedaleko Piazza dei Signori. Tuż obok znajduje się kościół Santa Maria Antica. Na przylegającym do niego cmentarzu są grobowce rządzących niegdyś w Weronie Scaligerów: Cangrande I, Mastino II i Cansignoria. Wnętrza domu Romea nie można niestety zwiedzać. Kilka świetnie zachowanych średniowiecznych sal należy za to do znajdującej się na dole restauracji i chociażby w ten sposób, przy okazji spożywania posiłku, można przenieść się na krótką chwilę w czasy Romea i Julii.
Będąc w Weronie, nie sposób uwolnić się od legendy szekspirowskich kochanków, i chyba nie warto. Ale na pewno nie można tylko do niego ograniczać swojej wizyty. Niech podróż śladami Romea i Julii będzie preludium do dalszego odkrywania historii tego miasta, gdzie miłość, śmierć, literatura i polityka tworzą niezapomnianą aurę jednej z najpiękniejszych włoskich republik.
|
|
|
|
|
|
|